قراردادی که به‌ موجب آن، تامین مالی جهت اجرای طرح‌های تولیدی، سرمایه‌ای، خدمات فنی و ... با بهره‌گیری از تسهیلات اعتباری خارجی صورت می‌گیرد، فاینانس گفته می‌شود.

"فاینانس" یا تامین مالی خارجی

به گزارش کارآفرین نیوز، واژه فاینانس در لغت به معنی تامین مالی بوده و به همراه پروژه‌های بزرگ مطرح می‌شود و معمولاً یکی از اصلی‌ترین تسهیلات جهت اجرای طرح‌های کلان محسوب می‌شود.

به‌ طور کلی، منظور از فاینانس، تامین مالی پروژه‌های بزرگ که اغلب تولیدی بوده، توسط موسسات مالی است قالب اعتبارات بلندمدت و کوتاه‌مدت به افراد متقاضی پرداخت می‌شود.

البته در کشور ما این تامین مالی در جهت خرید تجهیزات طرح‌های تولیدی و خدماتی نیز صورت می‌گیرد، البته این نکته را باید در نظر گرفت که تامین مالی با بهره‌گیری از منابع داخلی یا استفاده از وام ارزی صورت خواهد گرفت.

نکته دیگری که باید در نظر گرفت در فاینانس، به دلیل اینکه خریدار تجهیزات قادر به پرداخت نقدی نبوده و در عین‌ حال فروشنده حاضر به قبول اسناد مدت‌دار نیست، موسسه مالی وجه نقد را در صورت وجود خط اعتباری بین بانک‌های کشور و بانک‌های خارجی پرداخت می‌کند، البته در ایران این قرارداد تحت نظارت بانک مرکزی منعقد می‌شود.

فاینانس

نرخ بهره این وام در کشورهای جهان مختلف بوده و معمولاً بازپرداخت آن در بازه زمانی ۵ تا ۱۰ سال است، از سوی دیگر در هرسال باید دو قسط به موسسه مالی پرداخت شود که این رویه نیز در برخی از کشورها متفاوت است.

نکته جالب در خصوص قراردادهای فاینانس این بوده که موسسات مالی پس از پرداخت وام، کنترلی بر روی هزینه‌های انجام شده توسط وام‌گیرنده ندارند، به بیان دیگر موسسات مالی تعهدی برای نتیجه‌بخش بودن طرح نداشته و در زمان تعیین شده، اصل‌ و فرع تسهیلات را دریافت می‌کنند.

از این منظر می‌توان آن را با وام‌های پرداختی در کشور مقایسه کرد که نتیجه‌بخش بودن آن طرح برای بانک‌ها اهمیت نداشته و آنها فقط اصل‌ و فرع وام پرداختی خود را دریافت می‌کنند.

علاوه بر نکات گفته شده، در ایران بانک‌ها برای پرداخت تسهیلات فاینانس وثایق سنگین اخذ می‌نمایند و همین امر سبب می‌شود، استفاده از این تسهیلات برای متقاضیان گران تمام شود که از نقاط ضعف این نوع قرارداد محسوب می‌شود.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 12 =