تکنولوژی‌های دانش‌بنیان (اگریتِک) در بخش کشاورزی، از مولفه‌های اصلی در روند افزایش تولید، کاهش دورریزها و در نتیجه پیشگیری از گسترش فقر و گرسنگی به شمار می‌آیند.

هوش مصنوعی؛ میهمان مزارع

به گزارش کارآفرین نیوز، در سال های گذشته بسیاری از افراد، اقتصاد منطقه جنوب شرق آسیا را به صنعت گردشگری وابسته می دانستند. ورود فناوری های نوظهور موجب شد دیدگاه ها کمی تغییر کند و رشد اقتصادی این منطقه را به رونق آنها و اقتصاد دیجیتال نسبت دهند. اما کمتر کسی از مردم عادی، از رونق کشاورزی در این نواحی، آگاهی کافی دارد.

کشاورزی؛ از بخش های اصلی اقتصادهای آسیای جنوب شرقی است. دو عامل از ضرورت های کشاورزی به شکل خدادادی در این مناطق موجود است: خاک باکیفیت و آب و هوای مرطوب. برنج و میوه های گرمسیری از جمله صادرات مهم کشورهای این ناحیه به اقصی نقاط دنیا است.

براساس آمار منتشره بانک جهانی، سهم بخش کشاورزی در تولید ناخالص داخلی (GDP) منطقه آسه آن (ASEAN) در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۱۱ درصد بوده است. البته در تولید ناخالص داخلی کشورهایی مانند کمبوجیه و میانمار، بیش از ۲۰ درصد برآورد می شود.

از منظر اشتغال زایی نیز، صنعت کشاورزی را می توان یکی از کارفرمایان اصلی منطقه نامید. در سال ۲۰۱۹ مشاغل بخش کشاورزی، سهم بیش از ۳۵ درصدی در آمار مشاغل موجود در کشورهایی مانند لائوس، میانمار و ویتنام را به خود اختصاص داده بود.

کشاورزی هوشمند

در سال های اخیر، صنعت جهانی کشاورزی با چالش های متعددی مواجه است که تغییرات اقلیمی، مهمترین آنها است. در منطقه جنوب شرقی آسیا، با توجه به وقایع آب و هوایی که بر اثر گرمایش زمین رخ می دهد، بخش کشاورزی در معرض خسارات و آسیب های فراوان قرار دارد. بر اساس گزارش مستند بانک توسعه آسیا (ADB) که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، میزان خسارات بخش کشاورزی و دامپروری از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ با توجه به بلایای طبیعی رخ داده، بیش از ۲۱ میلیارد دلار بوده است.

شیوع ویروس کووید – ۱۹ و پیامدهای قرنطینه ای آن که به کمبود نیروی کار و بی نظمی های حادث شده در زنجیره های تامین جهانی از جمله کودهای شیمیایی منجر شد، بر وخامت اوضاع افزود.

برآیند بررسی ها در سال ۲۰۲۰ حکایت از آن دارد که پاندمی موجب کاهش ۳.۱ درصدی در مجموع حجم تولید بخش کشاورزی در این منطقه شد که حدود ۲۹.۵۸ میلیون تُن کاهش را نشان می دهد. این کاهش تولید، به کاهش ۱.۴ درصدی در تولید ناخالص داخلی (GDP) منطقه شد که بالغ بر ۳.۷۶ میلیارد دلار اعلام شده است.

در بحبوحه این آمارهای ناخوشایند، برخی کارفرمایان و مالکان صنعت کشاورزی از ورود فناوری های نوین (Agritech) به این صنعت استقبال کردند.

دوران گذار از کشاورزی سنتی به کشاورزی هوشمند

در یکی دو سال گذشته صنعت کشاورزی، فناوری های دانش بنیان مانند هوش مصنوعی را با آغوش باز پذیرفته است.

دو سه سال اخیر را می توان دوران گذار صنعت کشاورزی در منطقه آسه آن و ورود پرقدرت به عرصه کشورزی هوشمند نامید. گوشی ها و سیستم های هوشمند، هوش مصنوعی را به مزارع آورده اند. سیستم های هوشمند، کلان داده ها را جمع آوری می کنند و با تحلیل هوشمند، به کشاورزان کمک می کنند بازدهی کشت را بالا ببرند.

کشاورزی

در مطالعه منطقه ای در سال گذشته اثبات شد حتی کشاورزانی که مساحتی کمتر از دو هکتار، زیر کشت داشتند، به کارگیری فناوری های دیجیتال را هم در افزایش کارآیی عملیات کشاورزی و هم در رشد چشمگیر میزان درآمد خود موثر دانشته اند.

شاید این دوران را بتوان بهترین دوران رونق اَگریتِک ها (تکنولوژی های نوین کشاورزی) دانست. با توجه به ضرورت سازگاری مشاغل با تغییرات اقلیمی، می توان از فناوری های دانش بنیان در این زمینه بهره جست، فناوری هایی که مصرف بهینه و به موقع آب و کودهای شیمیایی را موجب می شوند یا با شناسایی زودهنگام آفات، مانع گسترش بیماری در میان گیاهان و در نتیجه افزایش ضایعات محصول می شوند.

بسیاری از دولت ها در منطقه آسیای جنوب شرقی، با راه اندازی دپارتمان های کشاورزی هوشمند در زیرمجموعه های دولتی و بانک ها از استارتاپ های حوزه کشاورزی هوشمند، حمایت های ویژه ای به عمل می آورد.

به طور مثال؛ کشاورزی هوشمند در تایلند به دوران شکوفایی و بالندگی نزدیک می شود. دولت تایلند، کشاورزان را به پذیرش و استفاده از فناوری های نوین و ترویج کشاورزی هوشمند ترغیب و تشویق می کند. از سال ۲۰۲۰، سازمان گسترش اقتصاد دیجیتال تایلند (DEPA) به کشاورزان و کسب و کارهای مرتبط با این صنعت که از فناوری های هوشمند در فرایند کشت محصول استفاده کنند بسته به متراژ سطح زیر کشت، جایزه نقدی بین ۱۰ هزار بات (معادل ۳۰۰ دلار) و ۳۰۰ هزار بات (۹ هزار دلار) اعطا می کند.

اقدامات مشوقانه دولت تایلند موجب رشد چشمگیر استفاده از هوش مصنوعی در این کشور شده است که به افزایش بازدهی و کاهش فقر در جامعه بسیار کمک می کند. بسیاری از کشاورزان تایلندی در برخی فعالیت ها مانند کاشت بذرها و سم پاشی، به استفاده از پهپادها و یا کوادکوپترهای بزرگتر روی آورده اند.

پهپاد کشاورزی

استفاده از پهپادها در منطقه آسه آن (ASEAN)، روز به روز در حال گسترش است به گونه ای که برای پیش بینی آب و هوای مساعد کشت، پیش بینی و مدیریت حوادث طبیعی (باران های سیل آسا)، پایش محصول و حتی نقشه برداری های زمین رونق فراوان یافته است.

به گزارش سایت AGFunder، استارتاپ های فعال در زمینه فناوری های کشاورزی در سال ۲۰۲۱، حدود ۵۱.۴ میلیارد دلار افزایش سرمایه داشته اند که نسبت به سال ۲۰۲۰ (۲۷.۸ میلیون دلار) نزدیک به دو برابر شده است.

کشاورزی

آسیا در سال های اخیر به بزرگترین بازار مواد غذایی در جهان تبدیل شده است: ارزش بازار مواد غذایی در آسیا در سال ۲۰۲۰ به ۵۰ درصد رسید، این در حالی است که در سال ۲۰۱۴، حدود ۴۲ درصد اعلام شده بود.

در گزارش تحقیقات موسسه دیلویت که در آوریل ۲۰۲۲ (ماه گذشته) منتشر شد، برآورد شده است در ۱۰ سال آینده، مصرف کنندگان حدود ۴.۴ تریلیون دلار بیشتر برای خرید مواد غذایی هزینه خواهند کرد. تغییرات جمعیتی و تغییر سلایق مصرف کنندگان، عاملی برای تقاضای بیشتر مواد غذایی با کیفیت بهتر خواهد بود.

کشاورزی از معدود صنایعی است که در هر مرحله از کاشت، داشت، برداشت و توزیع، پتانسیل ورود هوش مصنوعی را به نمایش گذاشته است.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 10 =