تصور بر این بود فناوری‌های نوین، اصلی‌ترین عامل نوسازی شیوه‌های تجارت و کسب و کار خواهند بود، اما در کمال تعجب؛ این روزها، پدیده‌ها و وقایع نوین جهانی در حال به روز رسانی الگوهای تجارت هستند.

دغدغه‌های نوظهور؛ عامل تغییر در تجارت بین‌الملل

به گزارش کارآفرین نیوز، در چهار ماه اخیر و پس از آغاز جنگ، هر هفته موجی از هشدارهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و اقلیمی از سوی سازمان ها و نهادهای ملی و بین المللی منتشر می شود و نگرانی های موجود در فضای تجارت بین الملل را تشدید می کند.

پیش از آغاز پاندمی، تغییرات اقلیمی از مهمترین دغدغه های مقامات اقتصادی دنیا بود که آنان را به سمت تعهد بیشتر برای اتخاذ تصمیماتی در جهت کاهش گرمایش زمین سوق می داد. کاستن از پیامدهای اقتصادی و اجتماعی ناشی از تغییرات اقلیمی را می توان پُررنگ ترین موضوع جهانی نامید که در تمام نشست های بین المللی به آن پرداخته می شد.

فوریه ۲۰۲۰ و پیدایش ویروس ناشناخته

در فوریه ۲۰۲۰، یک ویروس ناشناخته توانست نه تنها موضوع نشست های جهانی، بلکه شیوه برگزاری آن ها را نیز تغییر دهد. برگزاری اجلاس به شکل غیرحضوری رواج یافت و تقریبا با افزایش نگرانی ها از اختلال در زنجیره های تامین، موضوع تغییرات اقلیمی و پیامدهای آن کمرنگ شدند.

از فوریه ۲۰۲۰ تا ژانویه ۲۰۲۲، تمام مناسبات و شیوه های تجارت تغییر کرد و وقفه های طولانی در زنجیره های تامین که حاصل قرنطینه هایی با مدت زمان نامعلوم بود، موجب افزایش قیمت بسیاری از کالاها و بروز مشکلاتی در روند تامین در بسیاری از کشورهای جهان شد.

با آغاز سال ۲۰۲۲ میلادی، مقامات اقتصاد بین الملل از جمله صندوق بین المللی پول، بانک جهانی، سازمان ملل و بسیاری مقامات دیگر با ارائه راهکارهایی تلاش خود را برای روشن کردن مسیر بازیابی اقتصادی پساکرونا آغاز کرده بودند که ناگهان درگیری ها در گوشه ای دیگر از دنیا آغاز شد.

فوریه ۲۰۲۲ و آغاز درگیری ها میان روسیه و اوکراین

سریع تر از آنچه تصور می شد، آتش پیامدهای جنگ در اروپای شرقی، دامن تمام کشورها و مناطق جهان را گرفت. قیمت کامودیتی ها و در نتیجه هزینه حمل و نقل افزایش یافت که مستقیم بر قیمت تمام شده محموله های گمرکی، تاثیر گذاشت.

با سرعتی باورنکردنی، نرخ تورم در سراسر جهان افزایش یافت و دغدغه جدیدی به نام امنیت زنجیره تامین، جای تمام بحران های قبلی را گرفت.

روسیه و اوکراین؛ به عنوان تامین کنندگان مهم بسیاری از کامودیتی های انرژی و غذایی تقریبا از زنجیره جهانی تامین خارج شدند و حالا دنیا با مشکل عدم امنیت زنجیره تامین مواجه شده است.

با حذف این دو تامین کننده، بسیاری از خریداران در زنجیره های مختلف تامین به سایر تولید کنندگان روی آوردند. در ابتدای جنگ، بسیاری از صادرکنندگان سعی کردند در بازار، جای روسیه و اوکراین را پر کنند و بازار را به دست بگیرند.

به عنوان مثال، انتظار می رفت هند با عمل به تعهد از پیش اعلام شده خود بتواند با عرضه بیشتر، خلا گندم حذف شده از زنجیره تامین را پوشش دهد اما در اقدامی ناگهانی، دولت این کشور، قانون ممنوعیت صادرات گندم را به دلیل گرمای شدید هوا و کاهش بازدهی محصول، تصویب و ابلاغ کرد.

تا هفته های گذشته، مقامات و شهروندان کشورهایی که واردکننده عمده کالا محسوب می شوند نگران عدم امنیت زنجیره تامین بودند، اما حالا کشورهای تولیدکننده نیز که تا پیش از این، سهم زیادی در بخش عرضه زنجیره تامین داشته اند، از کاهش سطح ذخایر استراتژیک و عدم توانایی در تامین نیازهای داخلی آتی واهمه دارند و تصمیم به ممنوعیت صادرات کلان گرفته اند.

هند در سه سال اخیر، یکی از بزرگترین استخراج کنندگان زغال سنگ بوده، اما به دلیل گرمای بی سابقه آوریل در هند و افزایش خاموشی ها در این کشور، هند ناچار شد به واردات زغال سنگ اقدام کند که بسیاری از تحلیلگران بازار کامودیتی ها، این اقدام را در راستای عدم کاهش ذخایر در این کشور ارزیابی می کنند.

پس از هند، برزیل به عنوان اصلی ترین تامین کننده شکر در دنیا اعلام کرد صادرات شکر را متوقف خواهد کرد و به دلیل سرعت نقدشوندگی اتانول، بسیاری از خطوط تولید شکر را به اتانول تغییر خواهد داد.

مدتی است نگرانی ها از ممنوعیت صادرات برنج هند نیز در بازار موج می زند. این موضوع از آنجا نشات می گیرد که در پی کاهش عرضه گندم در بازارهای جهانی و به دلیل اهمیت برنج در سبد غذایی مردم آسیا، بسیاری از کشورها اقدام به واردات بی سابقه برنج از هند کرده اند که احتمال نگرانی این کشور از کاهش ذخایر استراتژیک به دلیل افزایش صادرات و کاهش تولید به دلیل شرایط آب و هوایی را تقویت می کند و در نهایت به ممنوعیت صادرات خواهد انجامید.

اندونزی نیز که اصلی ترین صادرکننده روغن پالم در دنیا به شمار می آید از اواخر آوریل ۲۰۲۲، صادرات این محصول را ممنوع اعلام کرد تا با کاهش ۵۶ درصدی این محصول از زنجیره تامین، شکاف میان عرضه و تقاضا عمیق تر شود.

مرغ

از ابتدای ماه ژوئن، مالزی به عنوان یکی از تولیدکنندگان مرغ زنده در آسیا، به منظور پیشگیری از کاهش سطح ذخایر داخلی مواد غذایی خود، صادرات مرغ و جوجه را ممنوع کرد. سنگاپور بیش از یک سوم گوشت مرغ مورد نیاز داخلی را از مالزی وارد می کرده است.

سنگاپور به عنوان یکی از قطب های گردشگری آسیا، از واردکنندگان اصلی مرغ زنده و گوشت مرغ از مالزی است و این موضوع بر بازار مواد غذایی و گردش مالی گردشگری در این کشور نیز تاثیر خواهد داشت. پلو مرغ و غذاهایی با پایه گوشت مرغ، از مطلوب ترین غذاهای مردم سنگاپور هستند.

سازمان خوارو بار و کشاورزی سازمان ملل (فائو) در اوایل ماه جاری میلادی اعلام کرد به دلیل شرایط اقلیمی، میزان برداشت جهانی غلات در سال زراعی آینده به پایین ترین سطح در چهارسال گذشته خواهد رسید. این خبر نیز بار دیگر موجب شد تا کشورهای تولید کننده به فکر اتخاذ تصمیماتی در جهت حفظ ذخایر استراتژیک خود بیفتند.

بسیاری دیگر از کشورها نیز صادرات برخی محصولات خود را کاهش داده اند که به دلیل چشمگیر نبودن میزان کاهش، هنوز تاثیر چندانی در بازار جهانی ایجاد نشده است.

تغییر شیوه های تجارت و تامین منابع انرژی در بازارهای جهانی نیز مقوله بسیار گسترده ای است که بزرگترین اقتصاد اتحادیه اروپا را به نقض تعهدات بین المللی در زمینه کاهش تولید کربن وادار ساخته است.

وزیر اقتصاد آلمان روز گذشته اعلام کرد این کشور برای اطمینان از حفظ ذخایر استراتژیک خود برای مصرف در زمستان، اقدام به واردات و مصرف زغال سنگ در تابستان و پاییز خواهد کرد.

تصور بر این بود که فناوری های نوین در حال تغییر شیوه های نوین کسب و کار هستند اما گویی این روزها، دغدغه های نوظهور در حال به روز رسانی شیوه های تجارت هستند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 2 =