با انتشار تصمیمات بانک‌های مرکزی دنیا مشخص خواهد شد آنچه در پس پرده اقتصاد بین‌الملل در جریان است آغاز رکود تورمی است یا ترس بی‌سابقه‌ای که در عرصه‌های اقتصادی حاکم شده بی معنا است.

اقتصاد جهان در آستانه رکود تورمی قرار دارد؟

به گزارش کارآفرین نیوز، اقتصاد جهانی به سمت و سویی می رود که همگان بر وخامت اوضاع اقتصادی اذعان دارند. در روزهای اخیر، بانک های مرکزی دنیا با اتخاذ تصمیماتی در راستای پایان بخشیدن به سیاست های انبساطی، تلاش دارند نرخ تورم را تحت کنترل درآورند.

اما برخی از تحلیلگران و استراتژیست ها امیدوارانه تلاش می کنند تا حد ممکن از به کار بردن این واژه خودداری کنند تا ترس موجود در عرصه اقتصاد بین الملل را کمرنگ نشان دهند.

Ted Jenkin

تد جنکین (Ted Jenkin)؛ برنامه ریز و استراتژیست مالی معروف و مدیرعامل گروه مالی اکسیژن در آتلانتا می گوید: این تورم می تواند تورم مواد غذایی و مصرفی (Shrinkflation) باشد نه رکود تورمی. (Shrinkflation) که نوعی از تورم محسوب می شود که بیشتر در مورد مواد غذایی و نوشیدنی کاربرد دارد؛ ترکیبی از تورم و کاهش محتویات هر محصول بسته بندی که می خریم.

استراتژیست ها معتقد هستند: اینها همه نشانه آغاز رکود است. اما سوال اینجا است که آیا این شرایط، رکودی عادی است که امید می رود با نزدیک شدن به نرخ تورم هدف بانک های مرکزی، خاتمه یابد یا رکود تورمی بزرگ آغاز شده است.

نتایج تحقیق انجمن بازارهای مالی و بازارهای سرمایه (SIFMA) نشان می دهد ۸۰ درصد استراتژیست ها و تحلیلگران معتقد هستند رکود تورمی (Stagflation) در اقتصاد بین الملل آغاز شده است.

همچنین نتایج تحقیق بانک آو امریکا (BoA) نیز حکایت از آن دارد که ترس از گسترش رکود تورمی در بالاترین سطح پس از ژوئن ۲۰۰۸ (خرداد ۱۳۸۷) قرار دارد. براساس آمار حاصل از تحقیق فوق، رکود تورمی؛ پشت پرده فعلی اقتصاد جهان است.

رکود تورمی (Stagflation)

واژه رکود تورمی در دهه ۱۹۷۰ بر سر زبان ها افتاد. این واژه در لغت و در معنی، ترکیبی از رکود (Stagnation) و تورم (Inflation) است.

Jonathan Wright

جاناتان رایت (Jonathan Wright)؛ استاد اقتصاد دانشگاه جان هاپکینز می گوید: رکود تورمی، توصیف دقیق شرایطی است که همزمان، تورم بالا و رکود (رشد منفی) اقتصادی یا نرخ بالای بیکاری رخ داده است و یا جریان دارد.

رایت تاکید می کند: البته رکود تورمی جاری را از حیث گستردگی نمی توان با رکود تورمی دهه ۱۹۷۰ مقایسه کرد.

افزایش روزافزون تورم، بانک های مرکزی را به سمت افزایش نرخ بهره هدایت می کند و موجب تشدید سیاست های انقباضی می شود که به سرعت به کاهش نرخ اشتغال می انجامد.

بر اساس شواهد، تمام موارد فوق، با افزایش قیمت ها آغاز می شود و تداوم می یابد. به دلیل افزایش نرخ بیکاری، تولید ناخالص داخلی (GDP) نیز به شدت کاهش می یابد. تمام عوامل دست به دست هم می دهند و قدرت پول کشورها در دوران رکود به شدت کاهش می یابد.

CPI

رایت با مثالی، این موضوع را توضیح می دهد: اگر پیش از آن که تورم به نرخ هدف فدرال رزرو برسد، رکود اتفاق بیفتد، این همزمانی، همان ترسی است که در جامعه فراگیر شده است. مثلا اگر نرخ بیکاری از ۳.۶ فعلی به ۵ درصد برسد و تورم شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) نیز تا سال ۲۰۲۳، به ۵ درصد برسد، رکود تورمی قطعی است.

حال، پس از فدرال رزرو، بانک مرکزی اتحادیه اروپا و انگلیس، بانک های مرکزی سایر کشورها نیز برای افزایش نرخ بهره دست به کار شده اند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 10 =